Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Η Αρτάκη ήταν μία από τις αρχαίες ελληνικές

Η Αρτάκη ήταν μία από τις αρχαίες ελληνικές αποικίες των Μιλησίων του 7ου - 8ου αιώνα π.Χ. στις ακτές της Προποντίδας στην Βιθυνία. Πιθανότερη μητρόπολή της θεωρείται η Μίλητος η οποία είχε αποικήσει και την γειτονική Κύζικο[1], τα ερείπια της οποίας βρίσκονται 10 χλμ. ανατολικότερα. Κατά την αρχαιότητα ήταν γνωστή και με τα ονόματα Υρτάκη και Υρτάκιον[1] από τον μυθικό ήρωα Ύρτακο.
Η πόλη είχε λά
βει μέρος στην επανάσταση των Ιώνων όπου και στη συνέχεια καταστράφηκε από τους Πέρσες το 494 π.Χ., μετά την καταστροφή της Μιλήτου. Στη συνέχεια σιγά σιγά ανοικοδομήθηκε και στον Πελοποννησιακό πόλεμο υπήρξε σύμμαχος των Αθηναίων. Αργότερα περιήλθε στη Μακεδονική, Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Μετά όμως από έναν καταστρεπτικό σεισμό που συνέβη το 1063 μ.Χ. στην περιοχή, η Κύζικος υπέστη μεγάλες καταστροφές με αποτέλεσμα η έδρα της τοπικής μητρόπολης να μεταφερθεί στην Αρτάκη. Τα επόμενα χρόνια η Αρτάκη έγινε το σημαντικότερο κέντρο της νότιας Προποντίδας. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Οθωμανούς έγινε έδρα διοικήσεως[1].
Η πόλη είχε κατά συντριπτική πλειονότητα ελληνικό πληθυσμό μέχρι το 1922 όπου και ακολούθησε η εξόντωσή του. Μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που προέβλεπε η συνθήκη της Λωζάνης οι περισσότεροι κάτοικοι, όσοι είχαν επιζήσει της καταστροφής της Αρτάκης, εγκαταστάθηκαν σε παραχωρηθείσα έκταση στην κεντρική Εύβοια όπου και ίδρυσαν τον οικισμό της Νέας Αρτάκης [2].
Στη συνέχεια στην Αρτάκη εγκαταστάθηκαν Τουρκοκρητικοί και Τούρκοι που είχαν εκδιωχθεί κυρίως από τη Βεγγάζη. Το όνομα της πόλης παραμένει σχεδόν το ίδιο με μικρή παραφθορά. Τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής εκτίθενται σε υπαίθριο χώρο προ του σημερινού διοικητικού μεγάρου της πόλης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου